كومپيۋتەر نۇسقاسى Компйутер нұсқасы

قولايلى بەت | بۇگىنگى | كەشەگى | جالپى مالىمەت

ەل-ارناعا تىزىمدەلىڭىزدەر ...
قازاقتىڭ 1001 ەرتەگىسى
СанақКелген (IP)Көрілген (PWs)КомпйутерҚолфон
2019-08-18525278840 %60 %
2019-08-19580345151 %49 %
2019-08-2010246655 %45 %

قاري اتانا الماعان قىزدىڭ سوڭعى ءسوزى... / اۋدارعان قوجاحمەت كەڭەسبەكوۆ


ءتۇرى: Islam.kz رۋحاني اقپاراتتارى

ۋاقىتى: 11:00 - 2019/08/14

: PDF Download - Жұктеұ - Скачать - ءتۇسىرۋ

elarna.net Printed Version.
قاري اتانا الماعان قىزدىڭ سوڭعى ءسوزى...

ونى العاش مەدرەسەمىزگە اناسى ەرتىپ كەلگەن-دى. قۇجاتتارىن قابىلداۋ بارىسىندا ەسىمىن سۇراعانىمدا «فاتيما»، — دەپ جاۋاپ بەرگەن بولاتىن. ارتىنشا:

— ەگەر مەنى قاري ەتە المايتىن بولساڭىزدار، شاكىرت بولۋدان باس تارتامىن، — دەپ، ءبىزدى ءبىراز ساستىرعانى ءالى ەسىمدە. ىنتاسىنا ىشتەي تاڭىرقاپ:

— سەن ەش ۋايىمداما، قالاساڭ قاري بولىپ تا، ۇستاز بولىپ تا شىعاسىڭ!– دەدىم.

مۇنى ەستىگەندە فاتيمانىڭ ءجۇزى بال-بۇل جايناپ كەتتى. اناسى سوزگە ارالاسىپ:

— قىزىم بالالىقپەن ارتىق سويلەپ قويسا، ايىپقا بۇيىرماعايسىز. جاتسا دا، تۇرسا دا بار ايتارى قاريلىق. اۋىل مولداسىنان ەستىسە كەرەك، حاديستە: «قۇراندى باستان اياق جاتتاعاندارعا اقىرەتتە جاقۇتتان ءتاج كيگىزىلەدى» دەلىنەگەن ەكەن. بۇل جايىندا ەندى ءبىزدىڭ بار بىلەرىمىز وسى، سىزدەر بىزگە قاراعاندا ارتىق بىلەسىزدەر عوي.

— ول نە دەگەنىڭىز؟ ءبىزدىڭ دە بىلگەنىمىز ءبىر توعىز، بىلمەگەنىمىز توقسان توعىز عوي.  بارلىق ادام ءسىز سەكىلدى بىلگەنىنە امال ەتسە  يگى ەدى... ەش الاڭ بولماڭىز، قىزىڭىزدى امانات دەپ قابىلدايمىز.

ۋاقىت وتە بەردى. فاتيما العاشقى كۇندەردەن-اق زەرەكتىلىگىمەن، ادەپتىلىگىمەن مەنىڭ جان دۇنيەمدى باۋراپ الدى. ءوزى قاتار باسقا شاكىرتتەر ۇيىقتاپ نەمەسە باسقا تىرلىكتەرمەن شۇعىلدانىپ جاتقاندا ول قۇراننان باس المايتىن. بىردە ماعان كەلىپ:

— ۇستاز، قاري بولۋ ءۇشىن قۇراندى تولىعىمەن جاتتاۋ شارت پا؟ – دەپ سۇرادى. مەن دە:

— البەتتە، سولاي... قاري اتانۋ ءۇشىن بارلىق اياتتى جاتتاۋىڭا تۋرا كەلەدى، — دەدىم.

بۇل جاۋابىم بالا كوڭىلىن جىققانداي بولىپ كورىندى... ەشتەڭە دەمەستەن سىنىپتان شىعىپ كەتتى. اراعا كوپ ۋاقىت سالماي سىرقاتتانۋ سەبەبىنەن بىرنەشە ءدارىستى جىبەرىپ الدى. ساباقتان قالۋى ۇدەگەسىن ۋاقىت تاۋىپ سويلەسۋگە تىرىستىم. وعان بارىپ:

— ساعان نە بولدى؟ الدە اتا-اناڭدى ساعىندىڭ با؟ ، — دەپ سۇرادىم. توسىن سۇراعىما قاتقىل داۋىسپەن:

— جوق! – دەدى.

— ولاي بولسا نە ءۇشىن كوڭىلسىزسىڭ؟ ءجيى ناۋقاستانىپ تا ءجۇرسىڭ، – دەگەنىمدە:

— مەنى قاتە تۇسىنبەڭىز. بۇل جەر ماعان وتە قاتتى ۇنايدى. مەدرەسەنى تاستاپ كەتۋگە قالايشا قيماقپىن؟! ونداي قادامعا بارۋعا اۋەلى اللادان قورقامىن. بەرگەن مۇمكىندىكتى پايدالانىپ، ءدىني ساۋاتىمدى ارتتىرماسام، اقىرەتتەگى جاعدايىم قانداي بولماق؟ – دەپ، كوزدەرىنەن مونشاق جاستار دومالاي ءتۇستى.

ايتۋىن ايتسام دا، ارتىنان وكىنىپ قالدىم. ءبىر جاعىنان قاتتى تاڭىرقادىم. كىپ-كىشكەنە جۇرەكتە مۇنشالىقتى كەمەل يمان قالايشا ورىققان دەسەڭىزشى... اراعا ەكى كۇن سالىپ فاتيما توسەك تارتىپ جاتىپ قالدى. اۋرۋحاناعا اپارۋعا تۋرا كەلدى. دارىگەرلەر ەم-دومىن جاسادى. تانىس دارىگەرىم بولمەسىنە كىرگىزىپ، تەز ارادا فاتيمانى ۇيىنە قايتارۋ كەرەكتىگىن ايتتى. نەگە دەپ سۇراعانىمدا: ء«تىپتى ايتۋعا دا قيىن، قىز اق قان اۋرۋىمەن اۋىرادى» دەگەن جاۋاپ الدىم. ۇستىمە بىرەۋ مۇزداي سۋ قۇيىپ جىبەرگەندەي ءسىزىندىم. ءوز قۇلاعىما ءوزىم سەنبەي ابدىراپ تۇرعان ورنىمدا قاتىپ قالىپپىن. فاتيمانىڭ جانىنا بارعانىمدا سولعىن تارتقان ەرىندەرى جىبىرلاپ:

— ۇستاز، ازىرەيىل ادامداردىڭ جانىن الۋعا كەلگەندە، قانداي كەيىپتە بولادى؟ – دەپ سۇرادى. ءىشىم قان جىلاپ تۇرسا دا، بىلدىرمەگەن كەيىپپەن:

ء

— مۇمىن قۇلدارعا اسەم بەينەدە كورىنەدى – دەپ جاۋاپ بەردىم. كەنەت ءجۇزىن جاس جۋىپ كەتتى. وكسىك ارالاس ءالسىز داۋىسىمەن:

— مۇمكىن، قاري بولا الماسپىن، الايدا اللاعا شۇكىر مۇسىلمانمىن! – دەدى.

قاري بولۋ ءۇشىن بۇكىل قۇراندى جاتتاۋ كەرەكتىگىن ايتقانىمدا نەلىكتەن جابىرقاعانىن ەندى ءتۇسىندىم.  دەمەك پەرىشتە كوڭىلى سىرقاتىن بىلگەن ەكەن. الىستاعى اۋىلدان جەدەلدەتىپ اناسى دا جەتتى. فاتيما زاتتارىن جيناستىپىپ بولىپ، جانىما كەلدى. بايىپتى قالپىنشا:

ء

— سىزدى رەنجىتىپ المادىم با؟ – دەپ سۇرادى.

— ول نە دەگەنىڭ، نە دەپ رەنجيمىن ساعان. سەن، «قاريلىعىمدى بىتىرە المادىم» دەپ استە قامىقپا. تاۋەكەل ەتىپ وسى جولعا تۇسكەن ەكەنسىڭ، مەيىرىمى شەكسىز اللا نيەتىڭە قاراي قاريلاردىڭ ساناتىنا قوسىپ قويادى، ينشا اللا!

قاتتى قۋانىپ موينىما اسىلدى. كوزدەرىنەن قۋانىشتىڭ جاسى مولتىلدەپ:

— راسىمەن، قاريلاردىڭ قاتارىنا قوسىلۋىم مۇمكىن بە؟ – دەپ سۇرادى.

— قۇداي قالاسا!

— اناشىم، ەستىدىڭ بە؟ ەستىدىڭ بە؟

وسىلايشا قيار دا قيماي فاتيمانى ۇيىنە شىعارىپ سالدىق. سىرقاتىنان ايىعىپ، قايتا كەلۋىندەن ۇمىتتەندىم. حات الماسىپ تۇردىق. كەزەكتى ءبىر حاتىندا جاقۇقتتان جاسالعان ءتاجدى كيگەنىن تۇسىندە كورگەندىگىن بايانداپتى.  قاتتى قۋاندىم.

ء

بىر كۇنى اقشام نامازىنان كەيىن تەلەفونىم شىرىلداي كەتتى. تۇتقانىڭ ارعى جاعىنان وكسىككە تولى فاتيمانىڭ اناسىنىڭ داۋسى شىعىپ جاتتى.

— ۇستاز، فاتيمادان ايرىلىپ قالدىق... – دەگەنىندە، مەن دە ءوز-وزىمدى ۇستاي المادىم.  اناسى ءسوزىن جالعاستىرىپ:

ء

— جانتاسىلىم ەتەر الدىن سىزگە مىنا ءسوزىن جەتكىزۋىمدى ءوتىندى: «اناشىم، ۇستازىما ايتىڭىزشى... ازىرەيىل (ا.س.) ءبىز ويلاعاننان دا سۇلۋ ەكەن...»


كەلۋ قاينارى: http://www.elarna.net/koru.php?tur=52&id=1034163

پىكىرلەر:

juz dep sifirmen jazingiz.